امروز کلاسمان ساعت ۱۲ تمام شد و تا ساعت چهار هیچ کاری نداشتیم. برای همین با دو تن دیگر از دوستان راهی نزدیک ترین سینما یعنی عصرجدید شدیم. برای سانس ۱۲:۳۰ بلیط گرفتیم و وارد شدیم. فیلم ملودی (جهانگیر جهانگیری) بود: از آن فیلمهای دهه ۵۰ سینمای ایران.

از سینما آمدیم بیرون... هنوز دو ساعتی بیکار بودیم پس دوباره بلیط گرفتیم و رفتیم مادرزن سلام (؟). این اولین باری بود که برای گذراندن وقت و با دو بسته پفک وارد سینما شده بودم...

راستی واقعا سینمای ایران در حال نابودیست؟ این هم اکران بعد از جشنواره بیست و ششم!

پی نوشت: این اولین بار است که یک پست را برای دو فیلم می گذارم. بالاخره اسراف نباید کرد!