یک صفحه می نویسم از این سه روز، از بیستم خرداد و پایان امتحانات و سنگینی هندسه... از سرنوشت کارنامه ای که نمی دانم با کدام دست می گیرم، از انتخابات و... می نویسم از آنچه در من و دور من می گذرد اما همه چیز می رود و نابود می شود پیش از آنکه این دکمه نارنجی "ثبت مطلب و بازسازی وبلاگ" را فشار دهم... از میان آن همه نوشته فقط نا دارم که دوباره از این حماسه حضور بنویسم که امروز واقعا حماسه ایست پرشور ...

ببخشید اگر آنقدر مرا حسی نیست تا از دیدن چند روز بعد...(نیکی کریمی) دوباره بنویسم؛ هرچند آنچه هم نوشته بودم حکایت بی حسی بود که فیلم در تمام مدت به بیننده القا می کند... فعلا ذهنم به سینما نمی رود و درگیر چند روز بعد است... درگیر نمره هندسه و کارنامه و رییس جمهور کشور.